Gazeta
JEHONA

    Orgjina e dhuratave
    të Krishtlindjes
    Gjatë 100 viteve të fundit në Evropë, dhe këto kohët e
    fundit edhe në Shqipëri, Krishtlindja është kthyer në një
    kohë kur mund t’u dhurosh dhurata familjes dhe miqve.
    Pa dyshim që zakoni i dhuratave është i vjetër. Në lashtësi
    një princ i bënte dhuratë njërit prej vartësve të tij për të
    treguar ndaj tij nder të veçantë, ose një fisnik i bënte
    dhuratë një mbreti për të treguar respekt ndaj tij. Në po
    këtë mënyrë u bënë dhuratat e para të Krishtlindjes nga
    një grup fisnikësh të cilët udhëtuan shumë për të parë
    foshnjën Jezus. Ata u shprehën kështu: “Ku është mbreti i
    judenjve, që ka lindur? Sepse pamë yllin e tij në lindje dhe
    erdhëm…” (Mateu 2:2).

    Kur e gjetën ata i dhuruan Atij ar, temjan dhe mirrë.
    Dhuratat e fisnikëve, (të njohur ndryshe edhe si dijetarë),
    i përshtateshin Jezusit, sepse shprehnin atë që Jezus
    Krishti ishte në të vërtetë, në vetvete.

    Ata i dhuruan ar
    Ari, në vetvete ka vlerë të kuptueshme. Ai gjithmonë
    mendohej si simbol i pushtetit dhe pasurisë së madhe. Ka
    qenë dhe është i çmuar dhe i vlefshëm në gjithë kohërat
    dhe në gjithë kulturat. Është dhuratë që i përshtatet një
    anëtari të një familjeje mbretërore. Është dhurata e duhur,
    sepse Jezus Krishti është me të vërtetë Mbret mbi mbretër.

    “Prandaj edhe Perëndia e lartësoi madhërisht dhe i dha
    një emër që është përmbi çdo emër, që në emër të Jezusit
    të përkulet çdo gju i krijesave qiellore , tokësore dhe
    nëntokësore, dhe çdo gjuhë të rrëfejë se Jezus Krishti
    është Zot, për lavdi të Perëndisë At' .”1

    Ata i dhuruan temjan
    Ka mbi 17 referime për temjanin në Bibël. Ai përdorej si
    aromë e shenjtë. Aroma ceremoniale e judenjve përbëhej
    nga katër ‘aroma të ëmbla’ , një prej të cilave ishte temjan
    i pastër. Përmendet shpesh në pesë librat e Moisiut.
    Temjani i pastër ofrohej në tempull çdo ditë Sabati (dita e
    shtunë).  E parqisnin me një dhuratë që e nderonte Zotin
    si të Shenjtin.

    Vini re se çfarë bënë dijetarët kur gjetën fëmijën e
    Shenjtë: “Dhe, mbasi hynë në shtëpi, panë fëmijën me
    Marien, nënën e tij, dhe ranë përmbys dhe e adhuruan.
    Pastaj hapën thesaret e tyre dhe dhuruan: ... temjan.”2

    Ata e adhuruan Krishtin sepse ai është i Shenjtë!

    Ata i dhuruan mirrë
    Mirra është një rrëshirë aromatike e përftuar nga pemë
    dhe shkurre të ndryshme në Indi, Arabi dhe Afrikën
    lindore e cila përdoret në përgatitjen e parfumeve. Edhe
    para se t’i bëhej kjo dhuratë foshnjës Jezus, mirra ishte
    një nga artikujt më të dëshiruar dhe më të kërkuar në
    botë. Në Bibël, ajo përmendet më shumë se 22 herë. Në
    lashtësi, mirra e kuqërremtë përdorej për të ruajtur
    mumjet dhe për balsamosje.

    Fëmija i Shenjtë lindi që të vdiste. Ai lindi që të ishte
    mbajtësi i mëkateve, Qengji i Perëndisë për flijim i cili do
    të merrte gjithë mëkatet tona mbi vete që ne të kemi jetë
    të përjetshme.

    Profeti Isaia profetizoi: “Ne të gjithë endeshim si dele;
    secili prej nesh ndiqte rrugën e vet, dhe Zoti bëri që të
    bjerë mbi të paudhësia e ne të gjithëve. i keqtrajtuar dhe i
    përulur, nuk e hapi gojën. Si një qengj që e çojnë në
    thertore, si një dele e heshtur përpara atyre që i qethin
    nuk e hapi gojën.”3

    Ata u paraqitën para tij me një dhuratë që e nderonte atë
    si Shpëtimtari që do të vdiste për ne.

    Çfarë do t’i jepni ju Krishtit?
    Si mbret, mbi gjithçka ju i detyroheni atij, besnikërinë tuaj.
    Si i Shenjti, i detyroheni atij, adhurimin tuaj. Si Shpëtimtar,
    ne i detyrohemi atij, jetët tona, gjithçka tonën, sepse ai
    pagoi për shpëtimin tonë me gjakun e tij.

    Jezus Krishti është i denjë të marrë pushtet, fuqi, nder,
    lavdi dhe bekim. Nuk do të arrijmë asnjëherë t’i japim aq
    sa i takon Krishtit.  Ai është i denjë që ne ta besojmë, që t’
    i besojmë gjithçka, për gjithçka dhe mbi gjithçka; ta duam
    më shumë se ndonjë tjetër, në kundërshtim me ndonjë që
    kërkon të krahasohet me të; ta ndjekim, kudo që mund të
    na drejtojë, në të mirë dhe në të keqe, ta parapëlqejmë
    më shumë se rehatia, kënaqësia, pasuria, se gjithçka
    tjetër. Krishti është i denjë të jetë shembulli ynë, miku ynë
    më i mirë dhe mbreti ynë. Ai është i denjë për çdo gjë që
    kërkon, për gjithçka që mund t’i japim, dhe për gjithçka që
    ata që e kanë ndjekur kanë bërë për të ose kanë vuajtur
    për çështjen e tij.

    1.  Filipianëve 2:9-11
    2.  Mateu 2:11
    3.  Isaia 53:6-7



Historiku i
dhuratëve të
para të
krishtlindjes